Bu kadar sık kullanılan ve gayet eski bir terim olan bu cümlenin nasıl yazıya başlık olduğu konusu açıklanabilir değil :)))
 
Uzun yılların aralarından belli belirsiz geçen rengarenk duygular vardır. Kavga ve hoşlanmazlıkla başlayan, tartışma ve inatlaşmayla devam eden, paylaşılan diğer yaşamlarla birlikte tereddütlü sevgiye ilerleyen, gerçek sevginin yer bulamaması sonucunda ise (her şey çorba bir hale geldiğinden) bir ateşe düşüp yanan, bir dingin sularda huzur bulan bu garip enerjilerden yorulan yürekler sonunda ayrılığa düşerler.
 
Çünkü duygulara yer bulamamak, isim koyamamak alışıldık değildir. İnsanlar ya elle tutulur gözle görülür bir şekilde severler, ya da aynı şekilde ayrılığa düşerler. Ayrıldıktan sonra dost kalma rolü, iki tarafın veya bir tarafın sıkı menfaatiyle orantılıdır. Nadir de olsa sevginin, ruhsal aşka dönüştüğü bir hal vardır ve bu sözle, hareketle olmaz. Yıllar içinde büyür, gelişir, yerleşir.  
 
Duyguları sıfatlandıramadığınız ayrılık döneminde, yalnızlık önceleri bir ohh getirse de, dinlenen beden ve ruh yeniden hayata başlamak istediğinde, eskisinden daha güçlü, daha özgür olsa da yıllar içinde oturtamadığı duyguların rengini beyazda belirler. Bu barış anlamında alınan ancak içinde ateşin, suyun, toprağın, nefes alınan havanın barındığı yüreklerdir.
 
Aynı yolda yürümediğiniz, aynı tadları sevmediğiniz, aynı yerlerde dolaşmadığınız birini sadece anladığınız için seversiniz. Hayatınızda doğru anlayabildiğiniz ve anladıklarınızın sonucunda gönülden kabullendiğiniz insan gerçek sevdiğinizdir.
 
Bu geleneksel aşk olmayabilir. Ama aşktan çok daha üstün bir şeyi barındırır, kelimelerle anlatılmayacak, şekle sokulmasına gerek olmayan.
 
İyi ki varsın !!!  Cümlesi yüreğinizden yıllar boyu bir varlık için geçiyorsa ve bunu söylerken hesapsız bir gönülden sesleniyorsanız, çok şanslısınız.
 
Herkes aşık olabilir, birlikte yaşayabilir, evlenebilir ancak çok az gönül bu derece rafine bir duyguyla beslenir.   
  
Sevgiyle, ayla  
22/Eylül/2008