Eski ve Yeni Arasında III.Selim Yönetiminde Osmanlı İmparatorluğu’nda imparatorluğu modernleştirmek için girişilen çabayı, III.Selim’in düşüncelerini ve gerçekleştirdiği ıslahatları tüm detayları ile okuyacaksınız.

III. Selim’in kimi bakımlardan bir “modernist” olduğunu düşünmek mümkünse de  icraatları göstermektedir ki o, gelenekçi ıslahatçılarla  modernist ıslahatçılar arasında bir köprüydü.

1789 yılında tahta geçtikten sonra, Yeniçeriler, sipahiler ve humbaracılar olmak üzere mevcut askeri ocakları modernize ve ıslah  etmeye koyuldu. Savaş tehdidi daha kapsamlı ve radikal reformları imkânsız kıldı. Fakat savaş bittikten sonra önemli bir değişiklik meydana geldi. Eski ocakları –ya da en azından bu tür ıslahatları kabullenecek olanları- ıslah etme çabalarına devam ederken bir yandan da Yeniçeri ve sipahi ocaklarının zayıflığına ve itaatsizliğine, Nizam-ı Cedid ordusunu kurarak karşılık verdi.

III. Selim’in sınırlı askeri ıslahatları amaçlarının çok ötesinde sonuçlar verdi. Askeri mülahazalarla yabancı dil ve tekniklerle eğitim alan Osmanlılar, Avrupa literatürünün içine dalarak Avrupa yaşam tarzını ve fikriyatını algılayabildiler.

Osmanlı İmparatorluğu’na yeni kurumların, uygulamaların ve fikirlerin gelmesini sağlayan eski ıslahat kavramının yerine yenisinin konduğu  bir süreci başlatan III. Selim’in trajik sonu ise yenileşmenin gecikmesinin nedenlerini çok iyi açıklamaktadır.

Osmanlı dönemine ait tüm arşiv kaynaklarıyla beslenen ve çok geniş bir araştırma sonucunda kaleme alınan bu yapıt, akademisyenlerin başucu kitabı olduğu gibi tarihe meraklı olanların ellerinden düşüremeyecekleri bir kitap olacaktır.