Bütün kadınlar birbirlerini rakip olarak görürler. Kadınların birlikteliklerde mutlaka şartları vardır.

En güzel aşk şiirleri, mısraları duygu dolu aşk şarkılarının tamamına yakını erkekler tarafından yazılmıştır. Çok duygulu oldukları söylenen kadınlar ise o sıralarda diğer kadınları incelemekle uğraşmaktadır. Ne giymiş, ne takmış, benden güzel mi vs...

Erkekler (ruh hastası değillerse) eşlerini akrabalarından, arkadaşlarından, kıskanmazlar. Oysa kadınlar dişi olan herşeyden kıskanırlar kocalarını.

Kendisinden 30 yaş büyük bir kadınla parası yüzünden evlenen erkek sayısı çok azdır. Buna karşılık ortalık babası, hatta dedesi yaşında, ama mutlaka zengin erkeklere aşık (!) kadınlarla doludur.

Hiçbir kadın çalıştığı yerde üstünün kadın olmasını istemez. Anketler böyle diyor.

Erkekler kadınlardan ilgi, şevkat, sevgi beklerler. Kadınlara bunlar asla yetmez, ek olarak iki bilezik, bir yüzük gerekir çoğu zaman.

Evli kadınla ilişkiye giren çok az sayıda erkek vardır. Evli erkeklerle ilişkiye giren kadın sayısı bir hayli kabarıktır.

Erkekler bir araya geldiklerinde işten, politikadan, futboldan bahsederler genellikle. Kadınlar bir araya geldiğinde ise vay o anda orada olmayan diğer kadınların haline.

Eşlerinden "yorgunum, başım ağrıyor" gibi bahanelerle kaçan kadınlar ortaya ikinci bir kadın çıktığında kocalarını çok sevdiklerini (!) farkederler.

Aldatılan kadınlar genellikle boşanmak yerine bir çocuk daha yapmayı tercih ederler. Tersi durumda ise erkekler kadınlar kadar akıllı olmadıkları için bunu gurur meselesi yapar ve kadını boşamaya kalkarlar.

Özellikle ev kadınları evde akşama kadar istedikleri gibi yaşarlar. Erkelerin akşamdan akşama geldikleri evlerinde pek de özgür oldukları söylenemez. Kendilerine durmadan oraya oturmaması, sigarasının külüne dikkat etmesi, ayakkabısını çıkarması hatırlatılır.

Kadınlar ilişkilerinde şeffaf değildirler. Hoşlanırlar, hoşlanmaz gibi davranırlar, isterler, istemez gibi yaparlar. Eşleriyle sorunlarını çözmede bedenlerini silah olarak kullananlar bile vardır.

Bedenlerini göstermeye bayılırlar. Açık, dar, şeffaf, kısa giyerler. Sonrada neden bakıyorsunuz diye sinirlenirler. Aslında amaçları baktırmaktır, ama bunu asla kabul etmezler. Özgürlükten, rahatlıkdan, medeniyetten falan bahsederler.